โห ไม่ได้เขียนไดซะนาน

มาอัพเดทกันหน่อย

เดือนนี้ก็มีเรื่องราวประทับใจมากมายเลยนะ ได้เจอะเจอได้รู้จักคนเพิ่มมากขึ้น ยิ่งรู้จักก็ยิ่งทึ่ง โดยเฉพาะพี่นิหล่ะ ขอบคุณโม ที่ทำให้เราได้เจอกัน

บอกไม่ถูก เหมือนผูกพัน สนุกที่ได้ไปกะเค้า รู้สึกชอบที่จะฟังเค้าพูด ทั้งๆที่แรกๆก็ไม่อยากจะเจอพี่เขาเอาซะเลย

ประทับใจในเดือนนี้อีกเรื่องก็คือ

12-15 เม.ย. 51

วันสงกรานต์ได้ไปปฏิบัติธรรมกะเพื่อนๆ รู้สึกสนุก ซาบซึ้ง สงบ บอกไม่ถูก สมาชิกร่วมก๊วน ก็ โม อี๊ของโม ปุ้ย เรา และจันทร์

จันทร์ก็เป็นหนึ่งในความประทับใจของเราเหมือนกัน เป็นเพื่อนมัธยมหล่ะ ไม่เจอกันนาน คุยกันปุ๊บก็ไปกันเลย และคุณเธอน่ารักมากๆ ปุ้ยยังประทับใจเลย

รู้สึกรักหลวงพ่อมากขึ้น

ประทับใจวันที่ 19 เม.ย. 51 

พี่นิให้เกียรติเราไปร่วมงานทำบุญบ้าน ปรากฎว่าเป็นวันเกิดพี่ไพชยนต์ ด้วยซะงั้น ดีใจที่ได้ช่วยงานพี่เค้าเต็มที่ พี่เค้าก็ให้โอกาสเราได้ไปนิมนต์พระวัดเรามาซะด้วย พูดไปก็เหมือนจะดวงหล่ะ พี่เขาจะนิมนต์วัดแถวบ้าน แต่คิวยาว ไม่รู้เหมือนกันนะ อะไรทำให้เป็นอย่างงั้น แต่... ไม่มีอะไรบังเอิญหรอก

หลายคนในบ้านพี่นิบอกว่าเราหน้าเหมือนหลานเค้า พี่กัลยาก็บอกว่าเราหน้าเหมือนคนในครอบครัวเขา

ประทับใจอีกอย่างในวันนี้คือ พี่ไพชยนต์มาลูบหัวแล้วบอกว่า ต้องถือว่าเป็นคนในครอบครัวคนนึง..ขอบคุณค่ะ

และพี่นิก็ตกปากรับคำว่าจะไปร่วมงานวันคุ้มครองโลก พี่เค้าว่า"วันที่ 22 มารับใช่ปะ " โห หัวใจพองโต

อ้อ ก่อนกลับพี่เค้าบอกว่าดีใจที่ได้น้องสาวอีกคน น่าน จะหยอดกันไปถึงไหน ลอยแล้ว

ประทับใจวันที่ 20 เม.ย. 51

ไปฟังพี่นิเป็นเกสในงาน ว่าทำไมต้องมาทำงานนี้ ทั้งๆที่ตัวเองพร้อมทุกอย่าง ได้รู้ประวัติพี่เค้า โหสุดยอดทุกอย่าง ในชีวิตได้รู้จักกะพี่เค้าก็ดีใจมากๆแล้วหล่ะ

ประทับใจวันที่ 22 เม.ย. 51

วันคุ้มครองโลก ซึ่งตรงกะวันคล้ายวันเกิดหลวงพ่อ และวันตอกเสาเข็มสร้างวัด ต้นแรก...เราว่าไม่มีอะไรบังเอิญนะ

ออกจากบ้านแต่เช้า ตอนแรกคิดว่าจะมีคนไปกะเราเยอะ ไปมา เราไปกะพี่นิ สองคน และไปเจอตู้ที่วัด ออกจากบ้าน 8 โมงเช้า แต่ถึงวัดเกือบ 11 โมง รถติดมากกกก คนเยอะมากกกก

เราก็คิดว่าพี่นิจะหงุดหงิด แต่พี่นิกกลับบอกเราว่าอย่าหงุดหงิด ให้ทำใจใสๆ แหม เหมาะกับการเป็นศิษเก่าจริงๆเลย แถมพี่แกแต่งตัวน่ารักมาก ชุดอุบาสิกา สมัยเค้าเข้าวัด สร้างวัดใหม่ๆเลยนะนั่น

ไปถึงก็ไปหาพี่กัลยา พี่เค้าก็ต้อนรับเต็มที่ จนพี่นิประทับใจนะ เราต้องขอบคุณพี่กัลยามากๆ ที่อดทนกับเรา เมตตาเรา

แล้วก็เดินกันไปมหาวิหารคด เดินไกลมาก  ร้อนมาก แต่พี่นิก็ไม่บ่น เริ่มพิธี เปิดป้ายถวายพระประธาน222องค์ ไปยังประเทศศรีลังกา

และก็ถวายมหาสังฆทาน 2 หมื่นกว่าวัด พระกว่าแสนรูป ตู้นั่งหน้าพระที่มาจากเพชรบูรณ์ เราก็เห็นท่านดูน่ารักดี ก็คุยกะท่านด้วยว่าท่านมาจากไหน ท่านก็เล่าเยอะมากจนรับพรพระแหน่ะ

อืมรู้สึกดีว่าพระได้มารวมกัน เป็นการประชุมสงฆ์ กับฆารวาส ถวายเสร็จ พี่นิก็ช่วยเก็บเก้าอี้ เก็บผ้าประเคน โห เด็กอาสาสมัครชัดๆ ร้อนนะนั่น แต่พี่นิก็ไม่บ่น..ประทับใจอีกแหล่ะ

จากนั้นเค้าก็เวียนประทักษิณกัน ถามพี่นิไหวมั้ย ความจริงคนไม่ได้เดินเวียนก็เยอะ แต่พี่นิไม่ย่อท้อ..โอ๊ะโอ

แล้วเราก็เดินไปหาน้ำมาให้พี่นิกิน จริงๆปีก่อนๆน้ำอร่อยๆเยอะมาก แต่ปีนี้อยู่ไกล และมีน้อยจัง เลยได้แต่น้ำเย็น หุหุ

แล้วก็ถึงเวลาหล่อองค์พระประจำตัว ได้ที่นั่งดีมาก อากาศไม่ร้อนแล้ว เราก็หล่อกัน แล้วก็รอดูไฮไลท์อีกอย่างของงาน พลุอลังการงานสร้างมากๆ

ดูพลุเสร็จ พี่นิหันมาบอกว่า ขอบใจมากนะดา ที่พาพี่มาร่วมงาน...ประทับใจอีกแระ แต่เราก็งงอะ พี่ไมอินจัง เราก็เห็นตาพี่เค้าน้ำตาซึมๆนะ เราก้ดีใจจัง ความจริงถ้าพี่ไม่ได้มีอะไรผูกพันกะที่นี่ พี่จะไม่อินขนาดนี้...ไม่มีอะไรบังเอิญ อีกแระ

ขากลับ บริเวณวัดรถติดมาก แต่พออกหน้าวัดได้ก็โล่งดี แล้วก็ไปส่งพี่นิ แวะกินราดหน้า และแวะบ้านพี่นิเอาของแป๊บ แล้วฝนก็เทลงมา จบวันนี้ด้วยความประทับใจอีกวัน